چقدر جالبه که یه کار ساده و بی درد سر به ذهن یکی خطور می کنه بعد عملیش می کنه و کلی هم مسبب خیر و صواب میشه.

دیروز توی آرایشگاه یه میز دیدم با یک رو میزی که دور تا دورش اسم ائمه نوشته شده بود و دو تا سبد روی میز و توی سبدها کلی تسبیح رنگی! شاید بیشتر از صد تا تسبیح. برام جالب شده بود که جریان این همه تسبیح چی می تونه باشه؟؟؟

اما چیزی نپرسیدم تا اینکه بعد از یه مدتی از ابتکارشون کلی خوشم اومد.

هر کسی که اونجا منتظر نشسته بود از سبد اول 1 تسبیح بر می داشت یک دور صلوات می فرستاد و تسبیح را در سبد دوم می انداخت و برای دور دوم دوباره یه تسبیح جدید از سبد اول بر می داشت و بعد تموم شدنش تسبیح را توی سبد دوم می انداخت. کلی تسبیح توی سبد دوم بود که از ختم تعداد زیادی صلوات حکایت می کرد. (البته نمیدونم طی چند روز؟)


چقدر از این کارشون خوشم اومده بود یعنی به بهترین و ساده ترین شکل، هم در صواب صلوات ها شریک شده بودند، هم ملت را از بطالت وقت نجات داده بودند. وقت زیادی هم دیگه برای غیبت کردن باقی نمی موند.

تازه می گفتند توی همون محیط کوچک ماهی یک بار هم روضه می گیرند.

 توی نگاه اول آدم فکرش هم نمی کرد. اون سالن شیک و پرسنلش .... انقدر معتقد باشند.

امان از این چشم ظاهر بین ما.

منبع:وبلاگ "دختری که با مغزش راه می رفت"