دو چشم در سر داریم، که دو پنجره به روی جهان رنگارنگ و قشنگ است، غیر از این دو چشمی هم در دل داریم که به سوی دنیاهای دیگر باز می‌شود دنیاهایی که در دل همین دنیاست و چهره باطنی این دنیای تو در توی شگفت را تشکیل می‌دهد.

آنها که به مسأله زندگی و خود انسان، دقیق‌تر و عمیق‌تر نگاه می‌کنند، خیلی چیزهای دیگر دستگیرشان می‌شود که از نگاه‌های ظاهربین پنهان است اگر هاتف در شعر خود می‌گوید:

**چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنی است، آن بینی**

اشاره به همین است

دنیا اگر چه گذرا و بازیچه است، ولی زندگی بازی نیست، در کلاس عمر، هر کس را یکبار می‌نشانند و درس می‌دهند و امتحانش می‌کنند، متوجه باشیم که اکنون ما سر کلاس نشسته‌ایم!...

می‌توانید هم دنیا را یک میدان وسیع مسابقه بدانید که همه آدم‌ها را رقیب شمایند و شما در یک رقابت سالم با هم شرکت کرد‌ه‌اید.

همه در میدان و راه زندگی در حرکتند، اما مگر هر کس می‌رود؛ می‌رسد؟ مگر هر کس که می‌دود می‌برد؟

تنها کسانی برنده‌اند که جایگاه خود را در دستگاه عظیم خلقت بشناسند هدف را هم بدانند و برای رسیدن به آن از همه استعدادهای خود بهره بگیرند و حرکت کنند مثل انسان‌هایی که فرزنانه وار چند روزه دنیا را با خوش نامی و پاکی گذرانده‌اند و از خود نام نیک برجای نهادند، زندگی منهای خدا، تکرار بی‌روح روزها و هفته‌هاست، این خود افراد (دنیا زده) هم می‌دانند هر چند خجالت می‌کشند که بر زبان بیاورند، آرامش روح، در زندگی آمیخته با معنویت و ایمان است و تجمل و ثروت و رفاه خوشبختی نمی‌آورد.

گناه ویروس سقوط اخلاقی است واکسن آن هم خداترسی است، بیایید خود و جامعه را واکسیناسیون نماییم، خود شما در جامعه‌اید و می‌بینید وقتی چشم دریای هوس شود قایق گناه در آن حرکت می‌کند حیف است زنان و دختران آن قدر خود را حراج کنند که گاهی به قیمت یک لبخند و چشمک و وعده و...خود را بفروشند یا بوتیک سیاری باشند، برای جلب نگاهی که در کوچه و خیابان و اتوبوس و پارک، به گناه می‌چرخد و هوس نشخوار می‌کنند، گل عفاف در بوستان حجاب می‌روید حجاب قلعه‌ای برای پاسداری از گوهر عفاف است آنها که از تیر نگاه‌های مسموم پروا نمی‌کنند عوارض آن را دیده‌اند و می‌بینید.