از دوران روم باستان از گیاه برنجاسف و به اصطلاح محلی مردم شهرستان خاش برنجاسک به عنوان یک داروی گیاهی تقویت‌کننده‌ی قلب استفاده می‌شده و نام یونانی آن دم شیر است در طب سنتی چین از این گیاه برای درمان انواع اختلالات قاعدگی زنان بهره گرفته می‌شود.

بـِرِنجاسَف گیاهی است از جنس درمنه‌ها.

برنجاسف در خرابه‌ها و کنار جاده‌ها و دشت‌های سایه‌دار می‌روید. نام‌های دیگر آن در فارسی برتراسک و بوی‌مادران است. برنجاسف عربی‌شدهٔ برنجاسپ است.

گیاهی است پربو و طبع آن گرم است. گلچه‌های آن زردرنگ‌اند. این گیاه بومی مناطق معتدل آسیا، اروپا و شمال آفریقا است.

مصرف آن به عنوان داروی ضد نفخ، ادرارآور و دهان‌شویه است.

از این گیاه در طب سوزنی و به خصوص در فتیله گذاری استفاده می‌شود، به این صورت که آن را در مواضع خاص طب سوزنی بر روی بدن می سوزانند و از گرمای حاصل از آن برای تحریک جریان گردش خون به منظور جلوگیری از حساسیت و برای درمان بیماری یا بی حس کردن موضع، استفاده می‌کنند.

درمنطقه‌ی سیستان و بلوچستان، بخش‌های هوایی (قسمتهای خارج از خاک) این گیاه تقویت‌کننده‌ی قلب است و برای درمان تپش قلب و مشکلات عصبی مثل اضطراب به کار می‌رود. چون سبب تقویت انقباضات رحم می‌شود در درمان دردهای قاعدگی موثر است در چین از این گیاه برای درمان اگزما هم استفاده می‌شود.
دکتر «فرهاد همت‌خواه» گردآورنده‌ی کتاب داروهای گیاهی معتقد است از دانه‌های این گیاه برای درمان اختلالات قاعدگی و به عنوان تقویت‌کننده‌ی سیستم گردش خون استفاده می‌شود.
وی بیان می‌کند گیاه برنجاسف محرک رحم، آرامبخش، تقویت‌کننده‌ی قلب و ضد نفخ است و ویژگی و طبیعت خنک، خشک، تلخ و تندی دارد.
وی بیان فرمود:به علت اثر تحریک‌کنندگی گیاه برنجاسف بر رحم از مصرف آن باید در دوران بارداری خودداری شود اما می‌توان در هنگام زایمان برای تقویت انقباضات رحم از آن استفاده کرد.
طبق مشاهدات گیاه شناسی و گونه شناس دانشکده داروسازی زابل این گیاه به صورت غیر بومی در مناطقی از بلوچستان مشاهده شده ومردم منطقه استفاده دارویی از ان را طی سالیان بسیار دور داشته اند.این گیاه به وفور در بین مردم بخش ایرندگان مورد استفاده قرار میگیرد.