مرحوم طبرسی در مجمع البیان ، در ابتدای سوره بقره ، به 11 مورد از این نظرات اشاره کرده  و مرحوم علامه طباطبایی ، صاحب المیزان در ابتدای سوره شوری ، ضمن نقل موارد مجمع البیان، توضیحات تکمیلی نیز ارائه کرده است. به برخی از نظرات مهم اشاره می شود:

1.این حروف از اسرار الهی و از اسرار بین خدا و پیامبر اکرم (ص)هستند و کسی به معنای آنها آگاه نیست.

2.اشاره است به اسم و صفات پروردگار.

3.اشاره به این است که این کتاب آسمانی ، با آن عظمت و اهمیتی که تمام سخنوران عرب و غیر عرب را متحیر ساخته و دانشمندان را از معارضه با آن عاجز کرده است ، از جنس همین حروفی بوده که در اختیار همه است ، همان حروفی که در مکالمات روزمره خود به کار می برد.

4.در 24 مورد از سوره هایی که با حروف مقطعه شروع شده اند ، بلافاصله پس از این حروف از قرآن و عظمت و اعجاز آن سخن به میان آمده است. این امر  می تواند اشاره ای باشد که این حروف با اعجاز قرآن مرتبط است.

5.ممکن است یکی از کارکردهای این حروف ، جلب توجه شنوندگان و دعوت آنها به سکوت و استماع بوده باشد.

6.بیشتر سوره هایی که با حروف مقطعه شروع می شوند، در مکه نازل شده اند، چون در آن جا مسلمانان در اقلیت بودندو مخالفان لجوج و سرسخت حاضر نبودند به سخنان پیامبر گوش دهند. تا ببینند چه می گویند وسعی می کردند در زمان سخن گفتن ایشان شلوغ کنند چه بسا استفاده از این حروف به نوعی درصدد جلب توجه آنها بوده است.

7.آیه ی 26 سوره فصلت به برانگیخته شدن حس کنجکاوی شنوندگان اشاره می کند.

8.مرحوم علامه طباطبایی معتقد است: سوره هایی که حروف مقطعه سرآغار انها یکسان است ، از نظر مضمون به یکدیگر شباهت دارند و این مضمون ها در سایر سوره ها دیده نمی شون