همه با هم

بعد از ۲۰ سال یک جامعه شناس دیگر می آید وبررسی می کند تا ببیند که آیا  آن پیش بینی ها اتفاق افتاده است یا نه وآن بچه هایی که الان بمردان ۳۴،۳۵ ساله ای هستند چی شدند.

متوجه می شود که ۱۸ نفر از آنان به عناوین مختلف مرده اند و۱۸۲ نفر دیگر مهندس،پزشک،محقق ودانشمند شده اند! وبرای او وتیم تحقیقاتش جالب وسور پریزی  بوده که واقعاً چه اتفاقی افتاده که این بچه ها در آن محیط وبا آن والدین این گونه پرورش یافته اند.

از هر کدام که می پرسند :تو به چه علت موفق شده ای ؟برمی گرده ومی گوید من یک معلمی داشتم یادش بخیر من یک معلمی داشتم!

وجالبه که می روند وآن معلم را که اکنون پیر مردی افتاده در آن منطقه بود پیدا می کنند واز او می پرسند :چطور شد تو بچه ها را به اینجا رساندی؟

معلم جواب می دهد:من عاشق بچه ها بودم وهستم وبا بچه ها محبت کردم.

بله عزیزان شاید باورش برایتان سخت باشد ولی بدانید محبت وعشق می تواند قلب ها را تصاحب کند .

چون که گفته اند:

از محبت خارها گل می شود